Radio Oude Stijl uit de lucht…
… gelukkig niet door een actie van het AT (die dit jaar overigens bijzonder actief lijkt). Nee, het is een computer die dwars ligt en na een herstart geen bootdisk meer kan vinden. Ik weet dat het niet de schijf is maar waarschijnlijk de S-ATA controller en dus het moederbord… Voorlopig ff geen zoete analoge 8100 klanken in en om het huis of PC-1100 bits en bytes via de stream. Vandaag maar eens neuzen naar een nieuwe computer… wel met XP graag ;-) [UPDATE: die is binnen, nu nog installeren, herstarten, updates downloaden, herstarten, pathes downloaden, herstarten, nog meer updates downloaden, herstarten, configureren, herstarten…)
In vervlogen radiotijden ging je als DJ niet van huis zonder je platenkoffer gevuld met de hits van ‘nu’ en een vak vol met gouwe ouwe. Want als tante Annie dan belde naar de studio met het verzoek iets van Abba te draaien, dan kon dat direct! Je waardeerde je luisteraars, noem het klantenbinding. En natuurlijk waren het geen echte klanten (hoewel…) maar ík kan mijzelf herinneren dat ík het daar wel voor deed. Een mooie plaat draaien waardoor ik een stukje plezier bij mensen kon brengen. Volgens mij is dat ook nu nog steeds het uitgangspunt van veel piraten. 
Eindelijk is het dan zover, het is weer kerst. Voor ons radiofreaks toch wel die tijd van het jaar waarin er voor de afwisseling weer eens veel te beluisteren valt op de FM-band. De mensen van DanceRadio zijn nog druk bezig het technische plaatje rond te krijgen (sterkte mannen!), het zit een beetje tegen dit jaar en in het oosten staan de ‘geheime zenders’ al weer flink te stoken. Ik heb overigens het idee dat de piraterij ook richting het westen weer langzaam opbloeit? 
Eigenlijk is het we een beetje een triest gezicht zo’n leeg rackje… :-( Maar goed, er is uitverkoop geweest voor een goed doel want ik heb inmiddels bericht binnen dat de 8100 weer he-le-maal als nieuw is dus die komt er komende week in te hangen. Joepie! Maar een 8100 heeft alleen een MPX uitgang en die had mijn zendertje (Profline SFM + FMA, lees 
Inmiddels heb ik er al wat mee gespeeld en ben toch wel onder de indruk geraakt van deze wat anoniem opererende processor. Het geluid dat de Ino250 produceert is zonder meer prettig en maar weinigen zullen het als ‘niet mooi’ ervaren. Hooguit wat kleurloos. Dankzij de uitgebreide technisch-inhoudelijke hulp van Alexander Reloe (en plaatjes van Siebe Fokkens) heb ik het eerste deel van een artikel over de 250 in elkaar kunnen draaien. Op- en aanmerkingen lees ik natuurlijk weer graag! 
Ik zat vanmorgen vroeg al in de auto, op weg naar Saasveld. Waarnaartoezeggu? Saasveld? Inderdaad, Saasveld… Daar werd vandaag namelijk al weer voor de derde keer de processingmeetdag gehouden. De vorige twee ben ik niet geweest maar deze keer dacht ik: “toch maar eens kijken”. En het was de moeite waard! Orban was aanwezig, Omnia was er, BW was ook vertegenwoordigd en er waren natuurlijk ook de nodige privésetjes te beluisteren. Ik heb in ieder geval genoten de vergelijkingen tussen de processoren. 
Dat er in vergelijking met ‘vroeger’ ‘iets’ aan de hand is met het geluid van veel van de huidige CD’s hebben de meesten van ons inmiddels wel gemerkt. Het maakt niet uit wat voor processing je hebt of hoe je het inregelt, het klinkt eeh… niet best. En dat heeft te maken met een techniek die ‘hypercompression’ en ‘clipping’ heet. In het kort komt het er op neer dat de commercieel ‘knappe koppen’ van de platenindustrie bepalen hoe CD’s thuis en onderweg moeten klinken. En dat is voornamelijk ‘luid’, er wordt in ieder geval niet meer voor ‘mooi’ gekozen…